Carl Arnold Willemsen (ur. 29 marca 1902 w Uerdingen, zm. 10 sierpnia 1986 w Bonn) – niemiecki historyk, profesor w Państwowej Akademii w Braniewie (Prusy Wschodnie) oraz na Uniwersytecie w Bonn.
Życiorys Studiował na Uniwersytecie we Fryburgu. Pod kierunkiem prof. Heinricha Finke napisał i obronił w 1927 rozprawę doktorską na temat kardynała Napoleone Orsini (1263–1342). W 1928 został docentem we Fryburgu, w 1935 roku profesorem nadzwyczajnym w Münster. W 1938 roku został mianowany nadzwyczajnym profesorem w Państwowej Akademii w Braniewie (Prusy Wschodnie)Alexander Knaak: Prolegomena zu einem Corpuswerk der Architektur Friedrichs II. von Hohenstaufen im Königreich Sizilien 1220–1250.Marburg 2001, s. 156. To stanowisko sprawował do 1944 roku, następnie, jako Sonderführer, został powołany do Wehrmachtu. Po 1945 był najpierw bezrobotnym, od 1950 pracował na Uniwersytecie w Bonn jako Honorarprofessor. W roku 1956 przejął katedrę historii średniowiecznej i czasów nowożytnych i zarządzał nią do przejścia na emeryturę w 1967. W 1972 roku otrzymał Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.