na Spitzbergu Oberoderwitz spotkali się reprezentanci wszystkich klubów górskich Środkowych Niemiec i Śląska. W latach 1862–1890 przeprowadzono triangulację Saksonii (niem. Royal Saxon). W 1864 r. na szczycie wzniesienia założono punkt osnowy geodezyjnej) drugiego rzędu. W tym celu na najwyżej położonej skale na platformie widokowej osadzono okrągły filar o średnicy 49 centymetrów i wysokości 1,2 metra. Na kolumnie umieszczono napis: ”Station Spitzberg der Königlich – Sächsische Triangulirung 1864” Station 43 – Vermessungs II. Ordnung) pol. Stacja Spitzberg Triangulacji Królestwa Saksonii – 1864. Punkt nr 43 – II rzędu. ". Wyraz Königlich, który w międzyczasie usunięto z obelisku, został przywrócony w 2010 roku. W 1891 r. na szczytowym płaskowyżu zbudowano schronisko Spitzbergbaude, które z czasem uległo zniszczeniu zostało odbudowane, które po zawaleniu odbudowano w latach 60. XX wieku. W 1922 r, na północnym zboczu wzniesienia, zbudowano skocznię narciarską, na której w 1936 r. odbył się pierwszy w Niemczech konkurs skoków na sztucznej nawierzchni. Ponadto powstał naturalny tor saneczkowy, na którym w latach pięćdziesiątych rozegrano zawody saneczkowe. Skaliste zbocze Spitzbergu posiada idealne warunki dla wspinaczki. W 1930 roku pokonano 13 pierwszych dróg wspinaczkowych na szczyt. W 1952 r.