Juliusz Ziomecki (ur. 18 grudnia 1928 w Kobryniu, zm. 7 lipca 2014 we Wrocławiu) – polski historyk i archeolog śródziemnomorski.
Życiorys Urodzony 26 marca 1928 r. w Kobryniu. Pochodził z rodziny inteligenckiej. Wychowywał się w Tarnowie, gdzie uczęszczał na tajne nauczanie. Po wojnie zdał maturę, a w 1959 r. ukończył studia w historyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. Pracował kolejno w Archiwum Państwowym, Muzeum Śląskim we Wrocławiu i w latach 1954–1963 w Zakładzie Archeologii Antycznej PAN w Warszawie.
W Warszawie w 1963 r. obronił pracę doktorską, tam również uzyskał w 1973 r. habilitację. Po obronie pracy doktorskiej wrócił do Wrocławia i podjął pracę adiunkta na Uniwersytecie Wrocławskim, w 1974 r. awansował na stanowisko docenta, od 1991 r. na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W latach 1981–1984 był dziekanem Wydziału Filozoficzno-Historycznego UWr, w latach 1988–1990 – prodziekanem, a od 1993 r. kierownikiem Zakładu Historii Starożytnej w Instytucie Historycznym. Z Uniwersytetem Wrocławskim związany był zawodowo do emerytury. Ponadto w latach 1965–1971 prowadził wykłady w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. W 1998 r. przeszedł na emeryturę.