Okoliczności powstania We wrześniu 1814 z inicjatywy ministra Martína de Garaya instytucja Kanału Aragońskiego zamówiła u Goi indywidualne portrety księcia San Carlos i króla Ferdynanda VII. Oba obrazy miały zdobić siedzibę instytucji w Saragossie. Książę San Carlos był w tym czasie jednym z najbardziej wpływowych polityków w kraju. Instytucja starała się odzyskać zainteresowanie i patronat Korony nad projektem przedłużenia kluczowego dla rozwoju Aragonii kanału. Obrazy zostały namalowane w pierwszej połowie 1815, malarz otrzymał za nie łącznie 19080 reali de vellón.
Ówczesne społeczeństwo hiszpańskie było spolaryzowane ideologicznie. Goya jako zwolennik oświecenia i absolutysta książę San Carlos reprezentowali skrajnie różne poglądy. Portret namalowany jest z sympatią, prawdopodobnie dlatego, że malarz miał powody do wdzięczności wobec arystokraty. W czasie kiedy pracował nad portretem księcia, został oskarżony przez Inkwizycję o autorstwo „obscenicznych dzieł” – portretów Maja ubrana i Maja naga. Wstawiennictwo księcia San Carlos w procesie pomogło oczyścić go z zarzutów. Jako pałacowy zarządca (mayordomo mayor de palacio) książę zatwierdził odnowienie pensji osób zatrudnianych przez dwór, do których zaliczali się nadworni malarze.