W 1815 roku majątek należał do Teresy Wituńskiej i jej syna Alfonsa. Później był własnością Jana Wituńskiego, a następnie jego córki Marii (?–1907), która wyszła za Konstantego Skindera (?–1915). Ostatnim właścicielem majątku był ich syn, Czesław Skinder (1883–1966).
Po reformie administracyjnej w latach 1565–1566 Michałowszczyzna weszła w skład powiatu oszmiańskiego województwa wileńskiego Rzeczypospolitej. Po II rozbiorze Polski w 1793 roku miejscowość znalazła się na terenie powiatu oszmiańskiego (ujezdu) guberni wileńskiej. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1922 roku wieś i majątek leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, w gminie Holszany, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W 1650 roku istniała tu cerkiew unicka. W 1876 roku, prawdopodobnie na miejscu tej drewnianej świątyni, zbudowano z cegły cerkiew prawosławną p.w. proroka Eliasza w stylu bizantyjsko-rosyjskim. Czteroelementowy korpus składa się z dzwonnicy (ośmiokąt na kwadracie), krótkiego przedsionka, kwadratowej nawy i prostokątnej ze ściętymi narożnikami apsydy. Szczyty dachów dzwonnicy i nawy ozdobione są kopułkami (makówkami). Cerkiew otoczona jest kamiennym murem.