Janina Baranowska (z domu Zbaraszewska, ur. 28 października 1925 w Grodnie, zm. 1 października 2022 w Londynie) – polska malarka tworząca na emigracji.
Życiorys Ojciec Janiny Józef Zbaraszewski był wojskowym, w 1939 otrzymał przeniesienie z Grodna do Warszawy, żona i córka miały tam dotrzeć we wrześniu tego roku. Po wybuchu II wojny światowej usiłowały przedostać się tam przez zieloną granicę, ale zostały aresztowane i uwięzione w obozie w Zarębach Kościelnych, kilka dni później zesłano je do Aktiubińska. W 1940 roku została deportowana do kołchozu w Dworańsku w Kazachstanie, dzięki pomocy siostry zimą 1941 została uwolniona i zamieszkały z matką w Aktiubińsku. Pracowała jako pomocnik stolarza, zamiast wynagrodzenia otrzymywała zaczyn na chleb. Wiosną 1942 przedostała się do Jangi-Julu w Uzbekistanie, gdzie zgłosiła się ochotniczo do Armii Polskiej, tam też zaginęła matka artystki, z wojskiem Janina przeszła Bliski Wschód. W Palestynie ukończyła kurs samochodowy, a następnie rozpoczęła naukę w polskiej szkole. Po przygotowaniu wielkanocnego Grobu Pańskiego została skierowana na naukę rysunku do Wlastimila Hofmana w Nazarecie, następnie razem z wojskiem znalazła się w Egipcie, gdzie ukończyła kurs łączności. W 1945 roku została ewakuowana do Wielkiej Brytanii, gdzie zamieszkała w Szkocji.