Leon Piotr Józef Rewieński (ur. 3 maja 1888, zm. 26 lutego 1958) – polski biolog i przyrodnik, pedagog, wychowawca wielu pokoleń młodzieży, miłośnik i popularyzator wiedzy przyrodniczej.
Życiorys Leon Rewieński ur. 3 maja 1888 roku, syn Henryka (1860–1903), inżyniera, i Teressy z domu Schmidt (1865–1896) z Dziakońskich.
Był absolwentem Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu Warszawskiego. Do wybuchu II wojny światowej mieszkał i pracował w Warszawie ucząc przyrody i biologii w Gimnazjum Męskim im. Jana Zamoyskiego w Warszawie. W czasie II wojny światowej, jego mieszkanie przy ul. Kopernika 16 zostało zbombardowane, co stało się powodem dla którego, po zakończeniu wojny, przeniósł się do Lublina, w którym w 1949 r. objął stanowisko adiunkta w Katedrze Botaniki Ogólnej na Wydziale Matematyczo-Przyrodniczym UMCS. Nieco wcześniej, bo od 1946 r. profesor tej uczelni na stanowisku kierownika Katedry Cytologii Roślin. Do czasu swojej śmierci, dr Leon Rewieński pozostał pracownikiem naukowym tego uniwersytetu. Pełnił także funkcję z-cy skarbnika, powstałego w 1945 r. Polskiego Towarzystwa Botanicznego.