Po wojnie, jako jeden z pierwszych stypendystów Fulbrighta spędził rok w Pekinie i był naocznym świadkiem upadku rządu Kuomintangu i przejęcia władzy przez chińskich komunistów, co opisał w książce Peking Diary, należącej do jego najbardziej znanych publikacji. Był to pierwszy obszerny opis chińskiej rewolucji sporządzony przez zewnętrznego obserwatora.
Następnie kontynuował pracę na uczelni, prowadząc badania nad historią, filozofią i społeczeństwem dawnych Chin; jego publikacje (ok. 100 artykułów i 12 monografii) obejmowały szeroki zakres zagadnień, jak np. język, krytykę literacką, tradycje religijne i mitologie, systemy prawne i prawno-ekonomiczne (feudalizm) itp. Jego specjalnością był okres dynastii Qin, którą opisał m.in. w poświęconym jej rozdziale w tomie z serii Cambridge History of China. Derk Bodde był też ważnym tłumaczem z języka chińskiego, w szczególności jego przekład Historii filozofii chińskiej Feng Youlana stał się na kilka dekad standardowym podręcznikiem akademickim. Współpracował też z Josephem Needhamem, czego efektem była jego ostatnia książka Chinese Thought, Society, and Science.
Znał biegle wiele języków, w tym rosyjski, co zawdzięczał żonie, Galii, która wyemigrowała z Rosji po rewolucji i z którą napisał książkę Tolstoy and China.