W odległości 6,8″ od nich (pomiar z 2016 roku) widoczna jest Zeta Phoenicis C, gwiazda o wielkości 8,23m.
Charakterystyka fizyczna Bliskie składniki Zeta Phoenicis Aa i Ab to białobłękitne gwiazdy ciągu głównego należące do typu widmowego B. Jest to układ spektroskopowo podwójny typu SB2, czyli widoczne są linie spektralne obu składników, co pozwala na ich indywidualne scharakteryzowanie. Gwiazda Aa ma temperaturę , jasność 290 razy większą niż jasność Słońca, promień 2,85 raza większy niż promień Słońca i masę 3,93 . Składnik Ab ma temperaturę , jasność 60 razy większą niż jasność Słońca, promień 1,85 raza większy niż promień Słońca i masę 2,55 M☉. W przestrzeni gwiazdy te dzieli zaledwie 0,05 au, czterokrotność promienia większej gwiazdy; obrót gwiazd nie jest zsynchronizowany i nie dochodzi między nimi do wymiany materii. Sytuacja zmieni się, gdy ewoluujący masywniejszy składnik stanie się rozdętym olbrzymem i zacznie tracić masę na rzecz mniejszego.
Trzeci składnik, Zeta Phoenicis B to biała gwiazda ciągu głównego, reprezentująca typ widmowy A7.