Rząd Rumunii od początku natomiast zamierzał dzięki interwencji w Besarabii przyłączyć ten obszar do swojego państwa zgodnie z ideą Wielkiej Rumunii i zgromadzenia w jednym państwie ziem, na których większość mieszkańców mówiła po rumuńskuJ. Demel, Historia Rumunii, s. 355 i 358-359.. W połowie stycznia 1918 r. Rumuni wkroczyli do Kiszyniowa. Pierwsza grupa została powstrzymana przez bolszewików, którzy następnie zwrócili się przeciwko Radzie Kraju, zmuszając ją 19 stycznia do zawieszenia prac. Większość deputowanych zaczęła ukrywać się przed rewolucjonistami, którzy na kilka dni faktycznie opanowali mołdawską stolicę. Prezydium Rady Kraju wezwało Rumunów do bardziej zdecydowanego zaangażowania. Do 27 stycznia, po trzydniowych walkach w stolicy, wojsko rumuńskie przejęło kontrolę nad KiszyniowemW. van Meurs, The Bessarabian Question..., s. 64-65., a następnie wyparło zbrojne oddziały bolszewików za Dniestr.

24 stycznia 1918 r. w odpowiedzi na podtrzymywane przez Ukrainę roszczenia do ziem Mołdawii, Rada Kraju ogłosiła całkowitą niepodległość Mołdawskiej Republiki Demokratycznej, co stało się pod naciskiem Rumunów.