thumb|180px|Domniemany posąg Eskulapa ze świątyni rzymskiej (Narodowe Muzeum Archeologiczne w Neapolu) Świątynia Eskulapa na Wyspie Tyberyjskiej w Rzymie (łac. Aedes Aesculapii in Insula, dosłownie: Dom Eskulapa na wyspie) – dawne sanktuarium boga Eskulapa na Wyspie TyberyjskiejAedes Aesculapii. W: Samuel Ball Platner: A Topographical Dictionary of Ancient Rome. London: Oxford University Press, 1929. [dostęp 2017-12-13].
Historia Świątynia, otwarta 1 stycznia 289 p.n.e., była poświęcona bogu medycyny i uzdrowień Eskulapowi (utożsamianemu z greckim bóstwem Asklepiosem). Według legendy przyczyną jej powstania była epidemia dżumy w Rzymie na początku III wieku p.n.e. Dla powstrzymania zarazy senat zdecydował o wprowadzeniu w stolicy kultu greckiego boga Asklepiosa. W Księgach sybillińskich znaleziono przyzwolenie na takie rozwiązanie. Do Epidauros w Grecji udało się rzymskie poselstwo w celu sprowadzenia stamtąd posągu boga. Podczas rytuałów w tamtejszej świątyni Asklepiosa, wielki święty wąż (uważany za jeden z atrybutów bóstwa), wypełzł z sanktuarium i ukrył się na rzymskim okręcie. Rzymianie uznali to za oznakę przychylności boga. Gdy okręt dotarł do Rzymu, święty wąż go opuścił i skrył się na Wyspie Tyberyjskiej, wskazując w ten sposób miejsce przyszłej świątyni.