Zalewski złożył ofertę naprawy i ukończenia samolotu za kwotę 30 mld marek polskich, lecz została odrzucona ze względu na nieopłacalność. Sprawa budowy samolotu (w ulepszonej odmianie WZ-VIII bis) powróciła raz jeszcze w 1925 roku po serii katastrof budowanych w zakładach Plage i Laśkiewicz samolotów Ansaldo A.300, jednak do planowanej produkcji w nowo powstałych zakładach WWS Samolot nie doszło. Po niepowodzeniu projektu WZ-VIII inż. Zalewski rozpoczął prace nad nowocześniejszym samolotem WZ-X.
Opis konstrukcji i dane techniczne CWL WZ-VIII był jednosilnikowym, dwuosobowym dwupłatem o całkowicie drewnianej konstrukcji. Długość krytego sklejką kadłuba wynosiła 8,1 metra, zaś masa całkowita (startowa) 1800 kg. Kabiny załogi otwarte, kabina pilota osłonięta wiatrochronem. Skrzydła prostokątne, dwudźwigarowe, kryte płótnem, usztywnione słupkami i drutem, z lotkami na obu płatach, o rozpiętości 12 metrów. Powierzchnia nośna wynosiła 40 m², zaś jej obciążenie 45 kg/m². Stateczniki kryte sklejką, a powierzchnie sterowe płótnem. Podwozie stałe, amortyzowane sznurem gumowym. Napęd stanowił chłodzony cieczą 6-cylindrowy silnik rzędowy Rolls-Royce Eagle o mocy 265 kW (360 KM). Obciążenie mocy wynosiło 5 kg/KM.