Towarzystwo Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie – świecka organizacja pożytku publicznego w Warszawie.

Głównym celem statutowym organizacji jest pomoc społeczna w tym filantropijna na rzecz osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej lub materialnej, w szczególności niesiona starcom obojga płci lub osobom niepełnosprawnym niezdolnym do pracy zarobkowej. Cel realizowany jest przez jednostkę podległą – Dom Pomocy Społecznej im. Franciszka Salezego w Warszawie, prowadzącą całodobową opiekę nad osobami somatycznie chorymi.

Historia 1882–1894 – działalność grupy osób skupionych wokół pracy charytatywnej pod nazwą „Opieka św. Józefa dla biednych i dzieci”;

1895 – przekształcenie w Radę Opiekunów „Przytułku św. Franciszka Salezego”; Opiekunowie główni: ksiądz biskup Kazimierz Ruszkiewicz i hr. Kazimierz Sobański;

Opiekunki główne: hrabina Maria Sobańska i baronowa Aleksandra Weyssenhoff;

Sekretarz: ksiądz Euzebiusz Brzeziewicz;

Kierowniczka Przytułku: Anna Kobylińska SM;