Jednakże dokładność wczesnych pomiarów była niewielka. Niektórzy twierdziliHarry Collins and Trevor Pinch, The Golem, , że obserwacje Eddingtona mogły być stronnicze i obciążone błędami systematycznymi. Natomiast współczesne analizy danych Eddingtona sugerują, że pomiary były dokładneD. Kennefick, "Testing relativity from the 1919 eclipse- a question of bias", Physics Today, March 2009, pp. 37–42.. Obserwacje zostały powtórzone przez badaczy z Lick Observatory podczas zaćmienia w 1922 z rezultatem zgodnym z tym który otrzymano w 1919. W następnych latach tego rodzaju obserwacje były powtarzane kilkukrotnie, na przykład w 1953 przez astronomów z Yerkes Observatoryvan Biesbroeck, G.: The relativity shift at the 1952 February 25 eclipse of the Sun., Astronomical Journal, vol. 58, page 87, 1953. i w 1973 przez grupę z Univesity of TexasTexas Mauritanian Eclipse Team: Gravitational deflection of-light: solar eclipse of 30 June 1973 I. Description of procedures and final results., Astronomical Journal, vol. 81, page 452, 1976.. Tego rodzaju pomiary były obciążone znaczną niepewnością przez blisko 50 lat, do czasu kiedy zaczęto przeprowadzać pomiary w częstotliwościach radiowychTitov, O.;