Wasilij Timofiejewicz Iwanow (ros. Василий Тимофеевич Иванов, ur. 1894 we wsi Chołzskowo w guberni smoleńskiej, zm. 16 czerwca 1938) – radziecki funkcjonariusz służb specjalnych, komisarz bezpieczeństwa państwowego III rangi.
Życiorys W 1913 wstąpił do SDPRR(b), został aresztowany i zwolniony, we wrześniu 1914 ponownie aresztowany i w listopadzie 1914 wypuszczony, w styczniu 1915 po raz trzeci aresztowany i po dwóch miesiącach zwolniony. Od marca do maja 1915 służył w rosyjskiej armii, dostał się do austriackiej niewoli i do października 1918 przebywał w obozie jenieckim na Węgrzech, następnie do stycznia 1919 na leczeniu w Moskwie. Później został agentem Ludowego Komisariatu Żywności Litewsko-Białoruskiej SRR, od marca do maja 1918 był członkiem Trybunału Rewolucyjnego 8 Dywizji Piechoty, od maja do października 1919 szefem Wydziału Specjalnego Czeki 8 Dywizji Piechoty, a od października 1919 do września 1920 52 Dywizji Piechoty. Od września 1920 do lipca 1921 kierował sekcją Wydziału Specjalnego Czeki 6 Armii, od lipca do grudnia 1921 był szefem sekcji tajno-operacyjnej i zastępcą szefa Wydziału Specjalnego Czeki Charkowskiego Okręgu Wojskowego, w lutym 1922 został szefem Oddziału II Wydziału Specjalnego GPU Ukraińskiej SRR, później do kwietnia 1924 kierował Oddziałem VI tego wydziału.