Stanisław Pilawka (ur. 1 czerwca 1919 w Dźbowie, zm. 7 sierpnia 1972 w Częstochowie) – polski działacz robotniczy, przewodniczący Związku Młodzieży Polskiej w latach 1953–1954.
Życiorys Urodzony 1 czerwca 1919 r. w Dźbowie, w rodzinie chłopskiej. Szybko zakończył edukację i nie ukończywszy szkoły podstawowej podjął pracę. Od 1936 r. pracował w zakładzie ślusarskim, a w 1937 r. został robotnikiem w hucie, a w chwili wybuchu wojny był robotnikiem w kopalni rudy żelaza w Dźbowie. Podczas okupacji pracował w Dźbowskich Piecach Prażalniczych.
W czasie II wojny światowej nie angażował się w działalność konspiracyjną. Do PPR wstąpił 16 lutego 1945 r. w Częstochowie i jako jeden z pierwszych robotników kopalni popierających nowy ustrój, wkrótce został I sekretarzem organizacji zakładowej PPR, po czym skończył kurs agitatorów i został zawodowym działaczem partyjnym. Od 12 sierpnia 1946 r. pełnił kolejno funkcje II i I sekretarza Komitetu Powiatowego PPR w Częstochowie, a 15 grudnia 1948 r. został członkiem PZPR.