Na początku lat 20. XX w. został wspólnikiem w nowojorskiej firmie prawniczej. Na konwencji wyborczej demokratów, poprzedzającej wybory prezydenckie w 1924 roku dwaj kontrkandydaci: Al Smith i William McAdoo nie mogli uzyskać wystarczającego poparcia delegatów. Po 102 nieudanych głosowaniach, uczestnicy konwencji kompromisowo udzielili nominacji Davisowi. W głosowaniu powszechnym zdobył nieco ponad 8 milionów głosów, ustępując Calvinowi Coolidge’owi. W Kolegium Elektorów zdobył 136 głosów, przy 382 dla Coolidge’a. Po porażce wyborczej, powrócił do praktykowania prawa, niejednokrotnie występując przed Sądem Najwyższym. Zmarł 24 marca 1955 roku w Charleston.
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy adwokaci Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1955 Kategoria:Kandydaci Partii Demokratycznej na prezydenta Stanów Zjednoczonych Kategoria:Ambasadorowie Stanów Zjednoczonych w Wielkiej Brytanii Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Wirginii Zachodniej