W 1994 jego wiersze zostały opublikowane w „Revue Noire”, francuskim czasopiśmie poświęconym promocji kultury i sztuki afrykańskiej. W 1997 wydał wspólnie album Bir Ki Mbo, Hommage à Thomas Sankara będący mieszanką poezji i muzyki w hołdzie dla Thomasa Sankary.
W 1998 został zaproszony do udziału w projekcie literackim związanym z upamiętnieniem ludobójstwa w Rwandzie i będącym wyrazem moralnej solidarności wobec ludu rwandyjskiego – „Rwanda: Pisanie przez obowiązek pamięci” (Rwanda: écrire par devoir de mémoire). Razem z dziesięcioma innymi pisarzami wyjechał do Rwandy i zaangażował się w działalność społeczno-kulturalną. Autorzy przeprowadzili wywiady z ocalonymi, spotkali się ze sprawcami i odwiedzili wiele miejsc pamięci. Większość z tych miejsc to kościoły, do których Tutsi uciekali, licząc na ochronę. Cztery lata po ludobójstwie Lamko odwiedził kościół Nyamata, gdzie 14 kwietnia 1994 zabójcy zamordowali trzy tysiące Tutsi. Kiedy Lamko tam przybył, zwłoki zmarłych wciąż były wystawione na pokaz. Było to konsekwencją kontrowersyjnej decyzji rządu Rwandy, który twierdził, że ofiary milczą o zbrodniach popełnionych przeciwko nim.