Prawo własności zostało zagwarantowane w art. 14 niemieckiej ustawy zasadniczej i jest jednym z najważniejszych praw podstawowych. Jej treść i ograniczenia określają ustawyGerrit Manssen: „Ewolucja gwarancji prawa własności w Niemczech na przykładzie stosunku do praw podmiotowych powstałych na gruncie prawa publicznego”, Acta Universitas Wratislavienis No 1588, s. 92.. Przedmiotem własności są m.in. nieruchomości, które w Niemczech rozumiane są jako: zabudowane i niezabudowane działki gruntowe (nieruchomości gruntowe), budynki (nieruchomości mieszkalne lub komercyjne) oraz prawa do ziemi.
Rodzaje nieruchomości Działka (nieruchomość gruntowa) – jest to część powierzchni ziemi, która jest przestrzennie ograniczona oraz zarejestrowana w księdze wieczystej na osobnym arkuszu ewidencji gruntów lub pod własnym numerem w inwentarzu na wspólnym arkuszu ewidencji gruntów. Definicja prawna działki w niemieckim kodeksie cywilnym nie istnieje. Art. 905 BGB (Bürgerliches Gesetzbuch – niemiecki kodeks cywilny) określa tylko, że jest to przestrzeń nad powierzchnią ziemi i pod nią. Zakres działki jest ograniczony nie tylko przestrzennie, ale i materialnie (dotyczy zasobów mineralnych znajdujących się pod powierzchnią ziemi).