Kościół Viri Galilaei (dosłownie: Kościół Mężów z Galilei, hebr.: כנסיית וירי-גלילאי, gr.: ἄνδρες Γαλιλαῖοι) – należąca do Prawosławnego patriarchatu Jerozolimy cerkiew położona na północnym zboczu Góry Oliwnej we Wschodniej Jerozolimie. Tradycja wiąże tę lokalizację z miejscem, które w czasach biblijnych stanowiło schronienie dla żydowskich pielgrzymów, gdzie mogli być goszczeni jedynie mieszkańcy Galilei – w tym Chrystus i apostołowie. To obozowisko było nazywane Małą Galileą.
Lokalizacja i identyfikacja w tradycji chrześcijańskiej Kościół znajduje się na północnym zboczu Góry Oliwnej, na południowy zachód od , w miejscu związanym z Wniebowstąpieniem Chrystusa. Tradycja wiąże tę lokalizację z miejscem, które w czasach biblijnych stanowiło obozowisko dla żydowskich pielgrzymów, gdzie mogli być goszczeni jedynie mieszkańcy Galilei (w tym Chrystus i apostołowie), przybywający do Jerozolimy trzy razy w roku na największe święta żydowskie, by nawiedzić Świątynię Jerozolimską. Ponieważ sama Jerozolima nie była w stanie pomieścić wszystkich pielgrzymów, wokół miasta powstawały liczne obozy. Jednym z nich była Mała Galilea na Górze Oliwnej. Także wydarzenia z dnia Pięćdziesiątnicy, które Dzieje Apostolskie sytuują w „pomieszczeniu na górze”, przekazy tradycji prawosławnej lokują w Małej Galilei.