W roku 1969 został uznany najlepszym sportowcem regionu, a w jego barwach łącznie w obu epizodach zaliczył siedemdziesiąt dwa występy z piętnastoma przyłożeniami.
Występował w narodowych zespołach juniorskich, czterokrotnie reprezentował także Wyspę Południową, a na sprawdzianach nowozelandzkiej kadry pojawił się po raz pierwszy w roku 1965. Dla All Blacks zadebiutował podczas tournée do Australii w 1968 roku, a jeszcze w tym samym roku zagrał także przeciw Francji. W kolejnym sezonie wystąpił w meczach z Walijczykami, a rok później wziął udział w wyprawie do Południowej Afryki, zakończył zaś reprezentacyjną karierę przyłożeniem przeciw British and Irish Lions podczas ich pobytu w roku 1971. O miejsce w składzie konkurował wówczas z takimi zawodnikami jak Brian Lochore, Kel Tremain, Waka Nathan, Graham Williams, Ian Kirkpatrick, Alan Sutherland czy Alex Wyllie. Łącznie zatem w latach 1968–1971 rozegrał dla nowozelandzkiej reprezentacji dwadzieścia sześć spotkań, w tym osiem testmeczów.
Trenował juniorskie zespoły Old Boys RFC, Wyspy Południowej oraz seniorskie drużyny Celtic RFC i South Canterbury. Pracował także jako rzeźnik, rybak i farmer.