W 1942 skończył przyśpieszony kurs w Akademii Wojskowo-Powietrznej, od sierpnia 1942 walczył w wojnie z Niemcami jako zastępca dowódcy i później dowódca eskadry 728 lotniczego pułku myśliwskiego, brał udział w walkach na Froncie Kalinińskim, Woroneskim i 1 Ukraińskim. Do stycznia 1944 wykonał 78 lotów bojowych, a w 32 walkach powietrznych strącił 19 samolotów wroga. W lipcu 1944 został zastępcą dowódcy 32 lotniczego pułku myśliwskiego 256 Dywizji Lotniczej 5 Korpusu Myśliwskiego, a w październiku 1944 starszym instruktorem-lotnikiem Zarządu Przygotowania Bojowego Lotnictwa Frontowego Sił Wojskowo-Powietrznych Armii Czerwonej, mimo to do końca wojny z Niemcami wykonywał zadania bojowe. Łącznie podczas wojny wykonał ok. 400 lotów bojowych, strącił osobiście 46 samolotów wroga, a 14 w grupie. Był trzykrotnie ranny. W październiku 1945 objął dowództwo 9 lotniczego pułku myśliwskiego gwardii, od grudnia 1947 do listopada 1950 był starszym inspektorem Zarządu Przygotowania Bojowego Lotnictwa Myśliwskiego Sił Wojskowo-Powietrznych Armii Radzieckiej, w 1952 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im. Woroszyłowa, w marcu 1953 został dowódcą 108 Myśliwskiej Dywizji Lotniczej 76 Armii Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, a później Sił Wojskowo-Powietrznych Floty Czarnomorskiej.