Opublikowała m.in.:
Bezrobocie szwaczek, „Przegląd Społeczny”, 1907, nr 15. Kobiety w parlamencie, „Przegląd Społeczny”, 1907, nr 13 i 14. O potrzebie założenia biblioteki publicznej w Warszawie, „Głos”, 1901, nr 10. Ratujmy siły!, „Głos”, 1901, nr 1. Przegląd naukowy i etyczny: Grabarze społeczni, „Głos”, 1900, nr 43.
Broszury i książki Kółka rolnicze w Galicji, Warszawa 1890 POLONA – wersja elektroniczna O potrzebie założenia biblioteki publicznej w Warszawie, Warszawa 1897 Historię Pożytecznego Człowieka, Wilno 1900, Mazowiecka Biblioteka Cyfrowa – wersja cyfrowa Pensje żeńskie, Warszawa 1905
Rodzina thumb|upright|Herb szlachecki Prawdzic Pochodziła ze zubożałej rodziny szlacheckiej herbu Prawdzic. Urodziła się jako córka urzędnika kolejowego Alberta Wojciecha Szczawińskiego ze Szczawina Małego h. Prawdzic i Bronisławy Natalii z GumbrychtówAgnieszka Muszczyńska, Nieodkryte karty z życia Jadwigi Szczawińskiej, "Biografistyka Pedagogiczna" Rok 2 (2017) nr 1, s. 83-97 DOCPlayer – wersja elektroniczna. Miała rodzeństwo: siostry Helenę (1871–1931) – żonę kompozytora Henryka Melcera Szczawińskiego (1869–1928) i Wandę Marię (1866–1955), która była lekarzem i biologiemStanisław Tadeusz Sroka, Szczawińska Wanda (1866–1955), Polski słownik biograficzny, t. 47, s.