Obraz francuskiego społeczeństwa Francja 1572 roku oglądana jest oczyma młodzieńca wychowanego na prowincji. Bernard widzi to, co go otacza, niezwykle ostro, a jego zdziwienie pozwala porównywać paryskie obyczaje ówczesne z tym, co naturalne, czyli w istocie z wyobrażeniami czytelnika. Chociaż powieść rozpoczyna się spotkaniem głównego bohatera z niemieckimi wojskami protestanckimi, przez większą część utworu Bernard, chociaż hugenota, obraca się w środowisku katolickim. Mérimée uznawał, że przyczyną rzezi była katolicka psychologia i obyczaje i chciał w powieści dać ich obraz.
Francuzów ówczesnych charakteryzują okrucieństwo i brutalność, pogarda śmierci, nieokiełznane, gwałtowne uczucia i prostackie zabobony. Katolicyzm u Mériméego jest religią władzy, a jej wyznawcy wierzą w piekło, diabły, magiczną moc modlitw łacińskich i Mszy, odpusty, a największą ich cnotą jest posłuszeństwo spowiednikowi, zaś tępienie heretyków jest miłe Bogu. Protestanci, choć religijnie wyżsi, są jednak równie skłonni do zabobonów i nienawiści do przeciwników.