Rajd Polski 1948 (a właściwie XIV Międzynarodowy Raid Samochodowego Automobilklubu Polski o Wielką Nagrodę Polski) utrzymał status oficjalnych zawodów FIA. Odbył się w terminie od 26 czerwca do 4 lipca 1948 roku. Komandorem czternastego Rajdu Polski był Włodzimierz Zeydowski. Rajd składał się z pięciu etapów o długości blisko 2637 kilometrów. Wśród startujący 80 załóg było, aż 26 z Czechosłowacji. Była to ostatnia edycja Rajdu Polski po wojnie, następna nastąpiła dopiero w roku 1954. Przerwa był spowodowana niechęcią władz, tłumaczoną sprzecznością z proletariackimi zasadami socjalizmu.

Rajd składał się z pięciu etapów: 26 czerwca 1948, Warszawa – Łódź (132 km), Łódź – Wrocław (224 km), Wrocław – Jelenia Góra (127 km) 27 czerwca 1948, Jelenia Góra – Nysa (181 km), Nysa – Katowice (150 km), Katowice – Zakopane (185 km) 28 czerwca 1948, Jelenia Góra – Cieszyn (422 km), Cieszyn – Zakopane (286 km) 28-30 czerwca 1948, Zakopane – Poznań (512 km), Poznań – Międzyzdroje (341 km) 1 lipca 1948, Międzyzdroje – Gdynia (349 km) 3 lipca 1948, Gdynia – Olsztyn (232 km), Olsztyn – Jabłonna (204 km)

Podczas rajdu rozegrano próbę szybkości górskiej, zrywu i hamowania.

Wyniki końcowe rajdu klasa do 750 cm³ Miejsce Kierowca Samochód 1 Ivan Hodac Aero Minor 2 Jaroslav Vlcek Aero Minor 3 Viktor Mraz Aero Minor