Silesia archiwumkorporacyjne.pl [dostęp 2017-12-31]. Od 1937 pracował w szpitalu hutniczym spółki „Giesche” przy ówczesnej ul. Podgórnej (dziś ul. J. Korczaka) w Szopienicach (jako ordynator Oddziału Chorób Wewnętrznych)Górny Śląsk: jak ołów truł dzieci hutników rynekzdrowia.pl [dostęp 2017-12-31]. Jednocześnie pełnił funkcję lekarza zakładowego hut spółki „Giesche”. W 1946 doktoryzował się we Wrocławiu (dysertacja pt. Zagadnienie ołowicy w Zjednoczonych Zakładach Metali Nieżelaznych z punktu widzenia lekarza przemysłowego). Po wojnie nadal zajmował się medycyną pracy w szopienickich zakładach hutniczych (znacjonalizowanych) i pracował w tym samym szpitalu (przekształconym w szpital miejski). Działał w Komisji Zdrowia MRN w Szopienicach oraz w radzie lekarskiej przy Centralnym Zarządzie Przemysłu Hutniczego w Katowicach.
Dzięki jego staraniom w Szopienicach powstały przyzakładowe laboratoria toksykologiczne, pierwsze w województwie sanatorium dzienne. Z jego inicjatywy utworzono zakład leczniczo-zapobiegawczy. Zajmował się problemem ołowicy wśród mieszkańców Szopienic oraz poprawą bezpieczeństwa pracy w górnośląskim hutnictwie. Współpracowała z nim Jolanta Wadowska-KrólMichał Bulsa, Patronackie osiedla robotnicze. Tom 1: Górny Śląsk, Łódź 2022, s.