William Vernon Crawford-Compton (ur. 2 marca 1915, zm. 2 stycznia 1988) – nowozelandzki lotnik, as myśliwski okresu II wojny światowej.
Życiorys Urodził się 2 marca 1915 w Invercargill, młodość spędził w Waiuku niedaleko Auckland.
Pod koniec 1938 z trzema kolegami wypłynął keczem „Land’s End” do Anglii. Żaglowiec rozbił się na rafie u wybrzeży Nowej Gwinei. Cała czwórka przeżyła katastrofę. Z wraku zrobili tratwę na której dryfowali 12 godzin by w końcu dotrzeć do małej wyspy. Po sześciu tygodniach spędzonych z tubylcami dotarli do dużego miasta z którego mogli kontynuować podróż. Crawford-Compton zaokrętował na parowiec, podczas rejsu pracował jako cieśla. 6 września 1939 przybył do Liverpoolu, tego samego dnia wstąpił do Royal Air Force jako mechanik.
Po odbyciu szkolenia lotniczego, w marcu 1941 został skierowany do 485 (nowozelandzkiego) dywizjonu w stopniu sierżanta.
Po promocji na pierwszy stopień oficerski podporucznika (pilot officer) pod koniec 1941, zestrzelił messerschmitta Bf 109 na pewno oraz prawdopodobnie dwa inne. 12 lutego 1942 485 dywizjon brał udział w operacji Cerberus, Crawford-Compton, dowódca eskadry strącił Bf 109 na zachód od Ostendy.