W 1882, na zlecenie Towarzystwa Akcyjnego Zakładów Żyrardowskich Hielle i Dittrich, wybudowano na działce komfortowo, jak na XIX wiek, wyposażoną kamienicę – miała ona w poszczególnych mieszkaniach toalety i łazienki z wannami. Mieszkania były przeznaczone na wynajem – w 1893 roczne wynajęcie trzypokojowego mieszkania na 3. piętrze kosztowało 550 rubli (co stanowiło ponad dwukrotność rocznych zarobków robotnika). Projekt architektoniczny kamienicy z 1881 wykonał Ignacy Markiewicz, a sygnowany jest przez architekta Hilarego Majewskiego.
Na parterze kamienicy istniał skład fabryczny Zakładów Żyrardowskich, w którym sprzedawano pełny asortyment tkanin i materiałów oraz wyrobów, w tym „gotową bieliznę damską i męską”. Pomieszczenia kamienicy były wykorzystywane m.in. na skład czapek L. Szerma oraz główny skład wyrobów Warszawskiej Dystylarni Parowej K. Sznajdera.