Drobiazgowe wykończenie niektórych szczegółów obrazu, takich jak ordery, hafty, koronki i obicie fotela, pozwala przypuszczać, że zostały namalowane przez innego malarza. Według niektórych badaczy praca ta mogła być dokładnym studium do całopostaciowego portretu przy armacie wykonanego w tym samym czasie, ten fakt tłumaczyłby współpracę innego malarza przy wykończeniu obrazu.

Proweniencja Francisca María Dávila, hrabina Truillás i wdowa po generale podarowała portret Manuelowi Godoyowi w kwietniu 1794. W 1813 został zarekwirowany przez króla Ferdynanda VII z całym majątkiem Godoya, w 1814 zwrócony jego żonie hrabinie Chinchón; znalazł się w pałacu w Boadilla del Monte. W lewym dolnym rogu tej wersji znajduje się biały monogram „cc” z małą koroną, właściwy dla obrazów z kolekcji Godoya zwróconych hrabinie. W 1899 Pedro Fernández Durán odkupił obraz od spadkobierców hrabiny i w 1930 przekazał go Muzeum Prado w spadku.

Wersja z Walters Art Museum została zakupiona przez Henry’ego Waltersa w 1909, a w 1931 stała się częścią kolekcji utworzonego przez Waltersów muzeum.

Przypisy

Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Portrety postaci historycznych Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado Kategoria:Obrazy w Walters Art Museum Kategoria:Obrazy w Fundacji Selgas-Fagalde