W wielkopolskim 59 pułku piechoty służył do początkowych miesięcy 1930 roku zajmując w 1923 r. – 87. lokatę wśród podporuczników, a w roku 1924 – 85. lokatę pośród podporuczników piechoty w swoim starszeństwie. Awansowany do stopnia porucznika piechoty został rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 21 grudnia 1925 r. (sygnatura O.V. L. 34421 „A”) – ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 roku i 77. lokatą. W roku 1928 zajmował 70. lokatę pośród poruczników piechoty ze swego starszeństwa. Pełniąc służbę w inowrocławskim pułku zajmował między innymi (w roku 1929) stanowisko młodszego oficera w II batalionie, którym dowodził wówczas mjr Paweł Cygler.
Służba w Korpusie Ochrony Pogranicza Zarządzeniem Ministra Spraw Wojskowych, marszałka Józefa Piłsudskiego, opublikowanym w dniu 31 marca 1930 r., został przeniesiony z 59 pułku piechoty do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do batalionu KOP „Budsław” (wchodzącego w skład pułku KOP „Wilejka”)Przydział ten został podany w rozkazie Dowództwa Korpusu Ochrony Pogranicza Nr 13 z dnia 21 marca 1930 roku.. Porucznik Smoliński objął wówczas stanowisko dowódcy plutonu w 5 kompanii „Wilejka”Informacja podana na podstawie wykazów zmian stanu oficerów 1 baonu „Budsław” z dnia 6 maja 1930 r. i z dnia 6 listopada 1930 roku..