Służąc w Korpusie Ochrony Pogranicza Eugeniusz Smoliński zajmował: w 1930 roku – 65. lokatę wśród poruczników korpusu piechoty w swoim starszeństwie (była to 1725. lokata łączna), w 1932 roku – 63. lokatę w starszeństwie, na dzień 1 lipca 1933 r. – 57. lokatę w starszeństwie (1083. lokatę łączną), a na dzień 5 czerwca 1935 r. była to już 27. lokata w swoim starszeństwie (756. lokata łączną wśród poruczników korpusu piechoty). W KOP-ie pełnił służbę do wybuchu II wojny światowej.
Działania wojenne Po wybuchu wojny, we wrześniu 1939 r., w bliżej nieznanych okolicznościach dostał się do sowieckiej niewoli. Zgładzony został przez funkcjonariuszy NKWD wiosną 1940 roku na Ukrainie. Nazwisko kapitana Eugeniusza Smolińskiego znajduje się na tzw. „liście Cwietuchina”, sporządzonej przez naczelnika 1 Wydziału Specjalnego NKWD Ukraińskiej SRR – starszego lejtnanta bezpieczeństwa państwowego Fiodora Cwietuchina. Na tejże liście wykazany został pod numerem 2719 (lista wywózkowa 41/3-45). Ofiary tej zbrodni zostały pochowane na otwartym w 2012 roku Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.