XIX wiek thumb|200px|Grobowiec Vetulanich na cmentarzu miejskim w Bochni Jakób Vetulani (ur. 1752Inne źródła podają: urodzony około 1751. Zob. , zm. 1816) początkowo pracował jako prosty robotnik (rębacz akordowy) w Bańskiej Bystrzycy. Później zamieszkał w Bochni, gdzie objął kierownicze stanowisko sztygara (c.k. steiger) w miejscowej kopalni soli. W tym czasie, po I rozbiorze polski w 1772, władze austriackie sprowadzały nowych pracowników „na stanowiska, z których rotowano pracowników rdzennie polskich”. W takich okolicznościach posadę objął mający zagraniczne korzenie Jakób Vetulani.
W kopalni soli w Bochni jest komora o nazwie Vetulani, leżąca pomiędzy poziomami V Lobkowicz i VI Sienkiewicz, wedle przekazów potomków nazwana właśnie na cześć Jakóba Vetulaniego.
Jakób Vetulani był dwukrotnie żonaty: po raz pierwszy z Moniką de Weyser, córką gubernatora Moraw; po raz drugi z Marianną Węgierkiewicz, córką prezydenta krajowego w Woźnikach na Górnym Śląsku.
Miał dzieci: (z Moniką de Weyser) Ignacego Feliksa (1784–1792); Franciszkę (zamężną Goldberg); Annę Marię (ur. 1793;