thumb|240px|Kozackie czajki zdobywają Kaffę – drzeworyt z 1622
Chadzki kozackie – morskie wyprawy podejmowane przez Kozaków na terytoria Imperium Osmańskiego i Chanatu Krymskiego podejmowane od 1538 do 1638, a w szczególnym natężeniu w okresie 1606–1621. Stały się one główną przyczyną pogorszenia relacji polsko-osmańskich w pierwszej połowie XVII wieku oraz rozsławiły militarne zdolności Kozaków w Europie Zachodniej.
Przyczyny W XVI i XVII wieku zagony tatarskie dokonywały częstych łupieskich najazdów na wschodnie kresy I Rzeczypospolitej. Pustoszone były wówczas głównie tereny Dzikich Pól w województwie kijowskim, gdzie swe siedziby zakładała zbiegła ludność, która zapoczątkowała powstawanie społeczności kozackiej. Ponieważ z biegiem czasu wojsko polsko-litewskie było coraz mocniej zaangażowane w konflikty z Rosją, Szwecją oraz sprawy wołosko-mołdawskie, Kozacy zmuszeni byli do organizacji własnych sił do obrony swojego terytorium. Z upływem lat siły kozackie rosły, stając się w XVII wieku poważną siłą militarną i w odwecie za najazdy tatarskie, Kozacy sami zaczęli organizować wyprawy odwetowe.