Około 1880 roku w folwarku mieszkało 30 osób, 29 katolików i 1 prawosławny. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 44 osoby, 38 były wyznania rzymskokatolickiego, a 6 prawosławnego. Jednocześnie 39 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, a 5 białoruską. Były tu 3 budynki mieszkalne. W 1931 roku kolonię zamieszkiwało 29 osób, a plebanię – 6. W 1997 roku w agromiasteczku mieszkało 415 osób, a w 2009 – 340.
W Idołcie działają: klub, biblioteka i poczta. W 1967 roku w pobliżu kaplicy i dworu postawiono obelisk upamiętniający 13 żołnierzy radzieckich, którzy zginęli w czasie wielkiej wojny ojczyźnianej.
Świątynie W 1862 roku została wzniesiona przez Eugeniusza Miłosza murowana kaplica katolicka parafii drujskiej. Złożył on w niej zwłoki żony swej Emilii z Targońskich. Później został w niej pochowany i on i jego dzieci. Kaplica ta stoi do dziś, mimo że po II wojnie światowej została zdewastowana, a krypta grobowa – zniszczona. Jest to niewielki prostopadłościenny budynek z pięciokątną apsydą i bocznymi zakrystiami. Frontowa elewacja zwieńczona jest trójkątnym szczytem. Dach dwuspadowy. Ściany dekorowane są pilastrami, gzymsami i tryglifami. Nad frontonem góruje drewniana wieża, na planie kwadratu. Wnętrza są otynkowane na biało. Kaplica jest zabytkiem architektury późnego klasycyzmu.