21 stycznia 1907 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1905–1907 pełnił funkcję dziekana Wydziału Chemii Technicznej, a w latach 1907–1908 rektora Szkoły Politechnicznej. Jako rektor był w 1907 posłem wirylistą na Sejm Krajowy Galicji. Był członkiem galicyjskiej Krajowej Rady Górniczej od 1907 oraz zaprzysiężonym rzeczoznawcą sądowym ds. gorzelnictwa. W latach 1908–1909 prorektorem Szkoły Politechnicznej, a następnie w latach 1909–1910 prodziekanem Wydziału Chemii Technicznej.

W latach 1894–1902 redagował „Gorzelnika”, a od 1908 do 1913 wydawał we Lwowie czasopismo fachowe pt. „Gorzelnictwo”, w którym zamieścił 20 rozpraw własnych, opartych na doświadczeniach laboratoryjnych. Był długoletnim członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie, zasiadał przez kilkanaście lat w Wydziale głównym, przez 4 lata (1896–1899) pełnił funkcję administratora, a przez 4 lata (1907–1910) był odpowiedzialnym redaktorem „Czasopisma Technicznego”.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości był ponownie dziekanem Wydziału Chemii Technicznej (1919–1920);