Łosza (; ) – wieś na Białorusi, w rejonie ostrowieckim obwodu grodzieńskiego, około 10 km na zachód od Ostrowca, nad rzeczką Łoszą.
Historia Łosza w 1743 roku była dziedzictwem Józefata Naramowskiego. Dobra te przeszły na rodzinę Chodźków przed 1789 rokiem, w połowie XIX wieku należały do rodziny Lokucijewskich, do niejakiej Antoniewiczowej, a początkach XX wieku – do Dobrzyńskich.
W XVIII wieku tereny te wchodziły w skład województwa wileńskiego Rzeczypospolitej. Po III rozbiorze Polski w 1795 roku znalazły się na terenie powiatu oszmiańskiego (ujezdu) guberni wileńskiej. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Łosza wróciła do Polski i znalazła się w gminie Polany. 13 kwietnia 1922 roku gmina weszła w skład objętej władzą polską Ziemi Wileńskiej – Art. 8., przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W XIX wieku miejscowość miała status miasteczka. W 1931 roku we wsi mieszkało 216 osób, a w majątku – 27 osób. W 2009 roku w Łoszy mieszkało 213 osób.
W XIX wieku stała tu kaplica katolicka parafii cudzieńskiej (Cudzeniszek). Na początku XX wieku wybudowano tu nową kaplicę katolicką pw.