Technika Ciemne tło, prosta kompozycja i energiczne wykonanie są charakterystyczne dla ostatnich portretów, które Goya wykonał na emigracji w Bordeaux. Naturalność wizerunku Tiburcia przypomina zwłaszcza Portret Ramóna Satué z 1823. Surowa kolorystyka jest zbliżona do serii czarnych obrazów. Biała koszula wyróżnia się wśród ciemnych odcieni kamizelki i spodni, ciekawe są załamania białego materiału koszuli i żabotu wykonane szybkimi pociągnięciami pędzla.
Proweniencja Obraz należał do kolekcji Francisca Durána y Cuervo w Madrycie, a następnie do kolekcji Durand Ruel w Paryżu. Kolejnym właścicielem był Theodore M. Davis, który w 1915 przekazał portret do zbiorów Metropolitan Museum of Art.
Przypisy
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Portrety postaci historycznych Kategoria:Obrazy w Metropolitan Museum of Art