W kampanii wrześniowej, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli sowieckiej. Według stanu na kwiecień 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 15 a 17 kwietnia 1940 przekazany dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 029/5 z 13 kwietnia 1940, poz. 82, nr akt 4845. Został zamordowany między 16 a 19 kwietnia 1940 w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. Zidentyfikowany w 1943 podczas ekshumacji nadzorowanych przez Niemców, pod numerem 3138 – opisany bez imienia jako „Kalecinski” (raport dzienny z 25 maja 1943). Przy jego szczątkach w mundurze znaleziono kartkę pocztową z nadawcą: „Niedźwiedzki.?, Łódź, ul. Przejazd Nr. 27". Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 03138, wskazany jako „Kaleciński ...?... – wojskowy”.