Jean-Baptiste Épalle SM (ur. 8 marca 1808 w Marlhes, zm. 19 grudnia 1845) – francuski duchowny rzymskokatolicki, marista, misjonarz, biskup, wikariusz apostolski Melanezji i Mikronezji. Pierwszy biskup działający na Melanezji.
Biografia Jean-Baptiste Épalle urodził się 10 lutego 1860 w Marlhes we Francji. W 1837 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem archidiecezji lyońskiej. W lipcu 1838 wstąpił do Towarzystwa Maryi (marystów) i wyjechał na misje na Nową Zelandię. 22 maja 1842 wikariusz apostolski Zachodniej Oceanii Jean-Baptiste Pompallier wysłał go do Europy, aby przedstawił raporty o lokalnej sytuacji i zdobywał fundusze oraz rekrutował nowych misjonarzy dla misji w Oceanii. W Rzymie został kluczową postacią w dyskusjach na temat podziału wikariatu apostolskiego Zachodniej Oceanii.
19 lipca 1844 papież Grzegorz XVI mianował go wikariuszem apostolskim Melanezji i Mikronezji - dwóch nowych wikariatów apostolskich powstałych z podziału wikariatu apostolskiego Zachodniej Oceanii. Został również biskupem in partibus infidelium Sionu. 21 lipca 1844 przyjął sakrę biskupią z rąk prefekta Kongregacji Rozkrzewiania Wiary kard. Giacomo Filippo Fransoniego.