Ludwika Leszczyńska została żoną Damiana Garczyńskiego, chorążego poznańskiego, potem Jana Jeło Malińskiego, podkomorzego łęczyckiego. Po śmierci Władysława, Barbara Walewska po raz drugi wyszła za mąż w 1680 roku za Michała Lasockiego, podkomorzego wyszogrodzkiego.
Wykształcenie i kariera Początkowo kształcił się w kolegium jezuitów. W wieku 10 lat w czasie przyjazdu króla Polski Zygmunta III Wazy zagrał w sztuce teatralnej "Prudencję" w teatrze szkolny. Rok później napisał wiersz na cześć prymasa Henryka Firleja. Odbył studia w Ingolstadt. Karierę na dworze królewskim rozpoczął w 1634 roku. Był posłem na sejm konwokacyjny 1648, oraz ma inne sejmy w latach 1642, 1649/1650, 1652, 1653, 1654 i 1655. Poparł kandydaturę Jana II Kazimierza na króla Polski z województwa kaliskiego. Od 1649 roku pracował w komisji wojskowej wypłacającej żołd dla wojska. Wkrótce został krajczym dworu Królewskiego i królowej. Dnia 29 lipca 1650 roku został mianowany podkomorzym poznańskim, następnie został podczaszym dworu królewskiego (1652). Uczestniczył w bitwie pod Beresteczkiem ze swą kozacką chorągwią na prawym skrzydle. Po sejmikach z 1652 otrzymał jako rotmistrz Jego Królewskiej Mości początkowo 100 koni arkabuzerów, z czasem liczba ta wzrosła do 150. Na sejmiku z roku 1653 powierzono mu wykupienie polskich jeńców z niewoli tatarskiej.