habilitację przygotował pod kierunkiem prof. Heinricha Güntera. Przez krótki czas był privatdozentem na Uniwersytecie w Monachium, i jeszcze w tym samym roku został mianowany profesorem literatury i historii powszechnej w Państwowej Akademii w Braniewie w Prusach Wschodnich. Tam nauczył się języka polskiego, aby móc studiować materiały źródłowe. W 1929 został mianowany profesorem zwyczajnym historii średniowiecznej nowożytnej na Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim. W 1935 roku został kierownikiem historycznego instytutu państwowego Monumenta Germaniae Historica i w 1936 roku wszedł w skład komisji historyków Niemiec.
Philipp Funk zajmował się w swoich badaniach historią pobożności społeczeństwa Europy Zachodniej, a także problematyką Geistesgeschichte w XIX wieku. Był także członkiem Badeńskiej Komisji Historycznej, Görres-Gesellschaft, przez pewien czas był w Bawarskiej Partii Ludowej. Zmarł nagle 14 stycznia 1937, został pochowany 17 stycznia w Wasseralfingen. Jego spuścizna naukowa znajduje się w archiwum Uniwersytetu we Fryburgu BryzgowijskimPhilipp Funk (ok.