Cystersi przebywali tutaj do 1803, kiedy klasztor został zsekularyzowany. W 1806 kupił go kupiec koloński Johann Heinrich Pleunissen, który pozwolił sprawować w kościele nabożeństwa. Jednak wskutek eksplozji w założonym w budynkach klasztornych zakładzie produkcji błękitu pruskiego, do której doszło w nocy z 6 na 7 listopada 1815, pożar strawił dach kościoła. Od tego momentu kościół niszczał.
W 1834 Franz-Egon von Fürstenberg-Stammheim w celu ratowania budynków przekazał kupioną wcześniej nieruchomość państwu pruskiemu. Król pruski Fryderyk Wilhelm III przekazał znaczną sumę na restaurację kościoła. Kościół na nowo poświęcono w 1847. Od 1857 służy, zgodnie z warunkiem postawionym przez fundatora restauracji, zarówno katolikom, jak i protestantom. W 1915 powołano w Altenbergu parafię katolicką, a w 1950 ewangelicką.
Opis Kościół zbudowano na planie bazyliki, z trójnawowym korpusem, transeptem i prezbiterium otoczonym ambitem, do którego przylega siedem kaplic. Zbudowany w stylu gotyckim odznacza się prostotą charakterystyczną dla średniowiecznej architektury cystersów. Odznacza się przestronnością, jasnością i klarownymi proporcjami, posiada skromne dekoracje.