Monety bezkrólewia (1632) – monety bite w okresie od śmierci Zygmunta III Wazy (30 kwietnia 1632 r.), do obrania na króla przez sejm elekcyjny Władysława IV Wazy (8 listopada 1632 r.).
Od 1627 r., do 1650 r., obowiązywał wydany przez sejm zakaz wybijania monet mniejszych nominałów i półtalarów. Już od ostatnich lat panowania Zygmunta III Wazy jedynymi legalnie bitymi pieniędzmi były złote monety koronne i litewskie oraz srebrne koronne talary, a wśród nich również emisje medalowe Obojga Narodów w srebrze i złocie. Taki kształt systemu monetarnego przypadł na okres bezkrólewia (1632). Talar pamiątkowy koronny Dzierżawca koronnej mennicy w Bydgoszczy – Jacob Jacobson, wybił talary upamiętniające okres bezkrólewia. Na jednej stronie tych monet znalazła się ukoronowana, pięciopolowa tarcza herbowa, umieszczana wcześniej na talarach koronnych, z otokowym napisem, będącym końcową częścią pełnej tytulatury królewskiej Wazów:
(pol. żmudzki inflancki a także dziedziczny król Szwedów Gotów i Wandalów).
Na drugiej zaś stronie przedstawiono złożone insygnia koronacyjne – korona, berło, jabłko królewskie i miecz, oraz legendę:
(pol. Bóg zapewni), jak również rok 1632.