Bilety kasowe Królestwa Polskiego – papierowe znaki pieniężne zwane biletami kasowymi, pierwotnie wyemitowane przez Królestwo Polskie, z umieszczoną datą emisji 1824, wprowadzone do obiegu jako pełnoprawne banknoty przez utworzony w 1828 r. Bank Polski.
Rys historyczny Kongres wiedeński ustanowił na części ziem byłej I Rzeczypospolitej następne kadłubowe państwo – Królestwo Polskie, zwane też czasami Królestwem Kongresowym lub w skrócie Kongresówką – podporządkowane Imperium Rosyjskiemu. System monetarny (złotowy) nowo utworzonego państewka ukształtował ukaz carski z 1 grudnia 1815 r. – wprowadzał szereg nowych monet, w przypadku kurantu (monet grubych) pod względem metrologicznym upodobnionych do rozwiązań rosyjskich, a w przypadku monet drobnych (groszowych) nawiązujących do tradycji Księstwa Warszawskiego. Był to przykład monometalizmu opartego na srebrze przy założeniu stałej relacji do rosyjskiego rubla (1 złoty polski = 15 kopiejek), pod tym względem różniący się od bimetalizmu, opartego na srebrnych talarach i złotych dukatach, I Rzeczypospolitej. Już w momencie wprowadzania system ten był anachroniczny zarówno wobec swoich odpowiedników w Rosji jak i zachodniej Europie. Inaczej niż w nowoczesnych rozwiązaniach dalej obowiązywała zasada zysku menniczego.