Oblężenie Beratu (alb. Rrethimi i Beratit) w lipcu 1455 było nieudaną próbą zdobycia przez oddziały Ligi w Lezhy, dowodzone przez Muzakę Thopiego twierdzy w Beracie, bronionej przez 8-tysięczny garnizon osmański.
Geneza bitwy W czasie, kiedy Skanderbeg rozpoczynał powstanie antyosmańskie, Berat należał do Theodore Muzakiego. Kiedy władca Beratu umierał w 1449 wysłał swoich przedstawicieli do Skanderbega, aby przejął kontrolę nad Beratem, w imieniu Ligi z Lezhy. Zanim oddział Pala Kuki wysłany przez Skanderbega dotarł do Beratu, pojawiły się tam oddziały osmańskie stacjonujące dotąd w Gjirokastrze. W czasie nocnego ataku żołnierze osmańscy wdarli się do zamku i wymordowali jego załogę. Umierający Theodore Muzaka został przez Turków stracony. Przejęcie kontroli nad Beratem pozwoliło zająć Turkom strategiczną pozycję w południowej Albanii pozwalając także na kontrolę szlaku komunikacyjnego łączącego Albanię z Macedonią i Grecją.