Podteksty społeczne przejawiają się również w jej pracach poetyckich, będących eksperymentami z językiem i formą.
Cechą charakterystyczną literatury Snellman jest płynne łączenie historii z utopią, Wschodu z Zachodem, fikcji z dokumentem, treści osobistych z uniwersalnymi. Interesuje ją seksualność kobiety, relacja matki z córką, miłość i śmierć, wyobcowanie pokoleń, tajemnice, „życiowe kłamstwa”, sytuacje marginalne i skrajne, wobec których staje czasem człowiek wbrew woli.
W 2007 napisała swoją pierwszą powieść kryminalną „Lemmikkikaupan tytöt”. Na podstawie dwóch powieści powstały filmy: (Geografie strachu i Syysprinssi) w reżyserii Alli Haapasalo. Przy obu Snellman współpracowała jako scenarzysta.
W Polsce ukazały się dwie powieści: „Dziewczynki ze Świata Maskotek” (Lemmikkikaupan tytöt) i „Bogowie na balkonie” (Parvekejumalat).
Sprawowane funkcje członek zarządu Związku Fińskich Pisarzy (Union of Finnish Writers) (1993–1996) wiceprzewodnicząca Krajowej Rady ds. Literatury (National Council for Literature) (1994–1997) członek Fińskiej Komisji Narodowej ds.