Dawne reguły mały|Vanna White i Pat Sajak Pierwotnie, po wygranej rundzie zawodnicy wydawali zdobyte pieniądze na nagrody zaprezentowane w studio. Pozostałe pieniądze, nie pozwalające na dalsze zakupy, mogły być przeniesione na kartę płatniczą lub do kolejnej rundy (wtedy jednak tracił je przy wylosowaniu Bankruta). Motyw zakupów został zniesiony w wersji do dystrybucji lokalnej od odcinka z 5 października 1987 r. (dla zaoszczędzenia czasu i z powodu konieczności płacenia podatku przez graczy), jednak w wersji sieciowej przetrwał do końca pierwszej emisji w NBC (do 30 czerwca 1989 r.).
Przed wprowadzeniem rund kto pierwszy, ten lepszy na początku 18. serii w syndication w 2000 r., grę zawsze zaczynał zawodnik przy czerwonym stanowisku. W przypadku remisu na pierwszym miejscu rozgrywana była runda przyspieszona. W seriach 14–30 w syndication w grze dostępny był jackpot, zaczynał się od 5000 dolarów, a jego wartość rosła z każdym zakręceniem koła w danej rundzie. By go uzyskać, należało wylosować specjalne pole, podać literę i odgadnąć hasło – wszystko w jednym ruchu. Później gracze otrzymywali także 500 dolarów za literę, a do puli dodawane było również 500 dolarów.
Dawniej zwycięzcy mogli brać udział w kilku odcinkach (najpierw pięciu, potem trzech).