Gieorgij Wasiljewicz Iwanow (ros. Георгий Васильевич Иванов, ur. w chutorze Upornikowski (obecnie w rejonie nieżajewskim w obwodzie wołgogradzkim), zm. 24 grudnia 2001 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Skończył szkołę podstawową, od 1919 służył w Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie domowej nad Donem, później ukończył kursy czerwonych dowódców w Nowoczerkasku, później Kijowską Zjednoczoną Szkołę Wojskową im. Kamieniewa, w 1937 Wojskową Akademię Mechanizacji i Motoryzacji, a w 1940 Wojskową Akademię Sztabu Generalnego. Pracował w Sztabie Generalnym, od czerwca 1941 brał udział w wojnie z Niemcami, był ranny, po wyleczeniu wykładał w Akademii Wojskowej im. Frunzego i walczył w obronie Moskwy, potem został wraz z akademią ewakuowany do Środkowej Azji. W marcu 1942 wrócił na front jako szef sztabu 24 Korpusu Piechoty 60 Armii, w 1943 uczestniczył w bitwie o Dniepr i wyzwoleniu Kijowa, w styczniu 1944 został szefem sztabu 27 Korpusu Piechoty 13 Armii 1 Frontu Ukraińskiego, od 3 września 1944 do końca wojny dowodził 6 Dywizją Piechoty Gwardii.