Po wojnie działał w kręgu Józefa Jaremy i na przełomie 1945/46 wziął udział w I wystawie Art Clubu w Rzymie. W tym okresie rozpoczął współpracę z Pontificio Collegio Pollaco w Rzymie, wykonując marmurowy ołtarz do nowej kaplicy z dwumetrową rzeźbą ukrzyżowanego Chrystusa, a później także rzeźbę z trawertynu św. Krzysztofa o wysokości 3,5 m – stojącą do dziś na dziedzińcu Kolegium. W 1953 r. został prezesem nowo powstałego Związku Artystów Polaków we Włoszech „Quo Vadis”.
Lata późniejsze W latach 40. poślubił śpiewaczkę operową Consuelo (podobno pochodzącą z arystokracji filipińskiej) i zakupił zamek Castello di Rotaio Camaiore w pobliżu miasteczka Versilia. Po długich remontach przeniósł tam swoją pracownię i salon wystawowy i w 1953 zorganizował wystawę indywidualną. W tym okresie został też członkiem honorowym Związku Artystów w Versilii.
W latach 50. pracował nad ośmioma płaskorzeźbami do Polskiej Kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej w Grotach Watykańskich. W 1960 Centro Versiliese delle Arti wydało katalog opisujący działalność artystyczną Michała Paszyna.
Zmarł w 1970 w Castello di Rotaio i został pochowany w pobliskiej miejscowości Capezzano Pianore.