Monastyczne rodziny w buddyzmie chińskim – system „fikcyjnych” rodzin monastycznych wzorowany na tradycyjnym systemie pokrewieństwa w rodzinach chińskich, który powstał, rozwinął się i ustalił w chińskim buddyzmie w okresie dynastii Song.
Rodziny buddyjskie Buddyzm chiński przejął modele organizacyjne i określenia wzajemnych powiazań z systemu pokrewieństwa w rodzinach chińskich. Ustanowił więc rodzaj fikcyjnego lub rzekomego pokrewieństwa. Buddyjskie klasztory stworzyły swoje własne rodziny buddyjskie i rodzinne linie pokrewieństwa używając takich terminów jak (chiń.) „xiongdi” (brat, praktykujący towarzysz), „shu” (stryj, wuj w linii ojca, towarzysz praktyki mistrza), czy też „zu” (dziadek w linii ojca, mistrz mistrza). Ta zasada organizacyjna został rozpoznana i potwierdzona w okresie Song, co znalazło nawet odzwierciedlenie w takich tekstach jak Tiaofa shilei, w których regulaminy dla mnichów i klasztorów zostały umieszczone w kategorii „Gospodarstwo domowe i małżeństwo”.